...نان, آزادی, خیابان , آدمی , انسان
واقعیت در قدرت طلبی نهفته است.زمانی حکمرانی را بدون فشارهای حکومتی در اختیار داشتند و امروز حفظ آن به همان شکل آسان نمی باشد.
(البته امکان دست کاری چنین تصاویری وجود دارد اما نمی تواند دور از ذهن هم باشد)
روز رنج و درد و زحمت ٬ روز کار و تلاش ٬ روز انسانهای بی مزد . روز شرافت و یادبود استثمار مبارک.
دو شعر برای کارگر :
جنگی در پیش است
برتولت برشت
جنگی در پیش است که اولین نبوده است
آخرین نیز نیست
اما اگر جنگ آخر فرا رسد
بیچارگان سرزمین مغلوب همان قدر گرسنگی می کشند
که فرودستان سرزمین فاتح!!
درس تاریخ
م.امید
عاقبت حال جهان طور دگر خواهد شد
زبر و زیر یقین زیر و زبر خواهد شد
این شب تیره اگر روز قیامت باشد
آخرالامر به هر حال سحر خواهد شد
درس تاریخ به من مژدۀ جانبخشی داد
زور از بازوی سرمایه بدر خواهد شد
دشمنان گر چه به جدیت و جهدند ولی
جهد و جدیت این قوم به در خواهد شد
آید آنروز که ما نیز به مقصود رسیم
وین خبر در همه آفاق سمر خواهد شد
نان درویش اگر از خون دل و اشک ترست
دشمنش غرقه به خوناب جگر خواهد شد
گوید امید، سر از بادۀ پیروزی گرم
رنجبر مظهر آمال بشر خواهد شد.
بی بی سی فارسی : جان مک کين نخستين سياستمدار آمريکايی ای نيست که درباره بمباران کشورهای ديگر شوخی کرده.
رونالد ريگان رئيس جمهور سابق آمريکا هم در سال ۱۹۸۴ در حالی که برای ايراد نطق راديويی هفتگی اش آماده می شد، بدون توجه به باز بودن ميکروفون درباره بمباران شوروری سابق با اطرافيان خود شوخی کرد.
آقای ريگان گفت: " شهروندان عزيز آمريکا، من قانونی را امضا کرده ام که شوروی را تبهکار می داند. ما بمباران روسيه را ۵ دقيقه ديگر شروع می کنيم."
مخالفان ريگان در آن زمان از اين شوخی رئيس جمهور آمريکا که هنوز در اين کشور به خاطر سياست های تندش عليه شوروی سابق شهرت زيادی دارد، به شدت انتقاد کردند.
سناتور مک کين به خاطر نظرات محافظه کارانه اش در سياست خارجی شهرت دارد، يکی از نامزدهای انتخابات رياست جمهوری سال ۲۰۰۸ آمريکا است.
او به تازگی در پايان يک سخنرانی انتخاباتی در ايالت کارولينای جنوبی در پاسخ به يکی از حاضران که از او درباره حمله به ايران پرسيده بود، به شوخی گفت: " آهنگ قديمی گروه بيچ بويز، ايران را بمباران کنيد را به ياد داريد؟"
بعد در حالی که حاضران به اين شوخی آقای مک کين می خنديدند ، جان مک کين شروع به خواندن کرد: "بمباران کنيد، بمباران کنيد، بمباران کنيد ..."
سناتور مک کين سپس با حمايت از موضع جورج بوش رئيس جمهور آمريکا در مقابل برنامه هسته ای ايران، تاکيد کرد حمله نظامی به اين کشور بايد به عنوان آخرين گزينه مورد بحث قرار گيرد.
در اين حال سخنان آقای مک کين به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
***
شاید سناتور مک کین شوخی نکرده است و فاجعه ای محتمل را به کنایه گفته است. هر چه هست ٬ ایران و ایرانیان را آرامشی است قبل از طوفان.همه چیز آرامشی عجیب را از سر می گذراند.
چند سال از یک مسیر به نتیجه نرسیدن را مزه می کنند؟
چندی پیش دکتری در رادیو درباره چگونگی تاثیر انتقاد یا تذکر (ارشاد!) در مسایل اجتماعی به نکته شگفت انگیزی اشاره کرد: اینکه در اکثر موارد (۷۰٪) انتقاد مستقیم هیچ تاثیری نداشته و در بیشترین موارد نتایج معکوس خواهد داشت. حال آیا تصور واهی بر اینست که با تذکر ٬ دستگیری و برخوردهای ضربتی باز هم این مردم را در کنار خود خواهند داشت . دیگر کاری نمانده است که حاکمیت مردم را از خود دور و دور تر کرده باشد . حاکمیت ایران از هیچ راهی دریغ نکرده است تا مردمی نبودن خود را هر چه بیشتر به اثبات برساند.
پوشش امریست سلیقه ای و خصوصی برگرفته از فرهنگ و تمدن و اقلیم. ضعف آنجاست که از پس نداشتن محتوا ٬ الگو و جایگزین ٬ راه حل را در تغییر پوشش مردم می دانند. کاری که در کشورهای کمونیستی هم اتفاق افتاد.مردم یونیفرم پوش و یکدست مطلوب حاکمان ایدئولوگ است .حاکمانی که راه فرهنگی و بستر سازی اجتماعی را در خشونت و سرکوب می بینند.
ساده لوحانه بود که تصور می کردیم به قول تحلیلگرانی ٬ دولت جدید قصد دارد مردم را برای روزهای سخت مورد مهر ورزی قرار دهد . شعارهای انتخاباتی است که شکل و پوشش و آرایش و مو و .... مردم در را مهم نمی داند . مردم را مهر می ورزند فقط و فقط و فقط برای انتخابات و راه پیمایی ها . همین جوانان و زنان و دختران در دوران انتخابات مورد استفاده ابزاری صدا و سیما و کاندیدا ها قرار می گیرند که بگویند دموکراسی برقرار است .به یاد بیاورید فیلم سینمایی انتخاباتی آقای رفسنجانی را و آن دختر کم حجاب هنرپیشه در آن! و امروز همین زنان و دختران مورد بی حرمتی قرار می گیرند.
