کارشان به کجا کشیده است! سیاست را به بازی کودکانه ای برای قداره کشی و قدرت نمایی و نتیجتا کسب قدرت تبدیل نموده اند. در سه دهه گذشته همه نوع تظاهرات و راهپیمایی برای همه نوع اتفاقی از فلسطین و مشت بر دهان استکبار و انرژی هسته ای و ... دیده بودیم و راهپیمایی بنام اعتراض به اغتشاشات ندیده بودیم! آنچه مسلم است اینگونه تحرکات واکنشی به جمعیت میلیونی مردمی ای است که ۲۵ خردادماه، خودجوش و بدون سازماندهی و هماهنگی و بدون داشتن رسانه ملی و حتی تشکیلاتی برای سخنرانی در تهران گردهم آمدند و با آرامش حرفهای بسیاری زدند و آنان که بایستی می شنیدند شنیدند و شب نشده عده ای را کشتند. تا این لحظه سیستم اس ام اس کشور قطع است و هر چیز دیگری که توانسته اند اعم از اینترنت و روزنامه و امواج ماهواره ای را نیز محدود نموده اند.
حقیقتا چرا فردای روز انتخابات دوره ی قبل ریاست جمهوری در تهران موبایلها قطع نشد؟ چرا اس ام اس ها و اینترنت دچار مشکل نشدند؟ چرا در آن دوره پلیس فردای روز اعلام نتایج در تهران و دیگر شهرها، طرح اقتدار را به نمایش نگذاشت؟ چرا فردای آن پیروزی چنین جشنی که احمدی نژاد در این دوره برگزار نمود برپا نشد؟ پاسخ، تقلبی قطعی است.
نگرانی از عدم پذیرش آرای اعلام شده توسط وزارت کشور توسط توده مردم آنها را به فعل و انفعالاتی اینچنین واداشت که حتی سراسیمه و از سرنگرانی، پیام تبریکی سیاسی و زودهنگام و قبل از تایید شورای نگهبان (که بی شک تایید نیز خواهد نمود) نثار رییس جمهور دورغ و تزویر شد.
جالب تر آنکه در این روزها، درگیری ها و تظاهرات مردم در خیابان ها را به آشوب گران و سودجویان نسبت می دهند در حالیکه در فضای باز تر روزهای پیش از انتخابات که مردم نیز در شور و حال تبلیغات بودند و این اشتیاق بیشتر متعلق به نامزدهای اصلاح طلب بوده است، اغتشاش و شورشی صورت نگرفته است! چرا در آن روزهایی که مردم از وسایل ارتباط جمعی نیز بیشتر محدود نشده بودند اعتراضی نبود؟ اینها همه نشان از ترس است. اینها همه ناشی از تعجیلی بود که دیگر اینباره آرای بسیارِ به صندوق ریخته، هیچ راه دیگری را در سر راهشان قرار نمی داد و البته راهی سخت اشتباه. امروز خود بی مجوز و با در دست داشتن تمام ارکان قدرت در خیابان ها می آیند و به خیال خود حجت را تمام کرده اند و فراموش می کنند که عده ای را کشته اند و تعدادی را عجولانه از تنها صداهای دورن نظام دستگیر نموده اند و باز هم فراموش کرده اند که مردم بخوبی می دانند که رای شان بحساب دیگری ریخته شده است و حتی اگر این روزها را سپری کنند که البته بعید است، انتخابات بعدی را می خواهند چه کنند و اساسا دولت بی مشروعیت در داخل و قطعا در خارج را چه خواهند کرد؟